کربلا قصه ی غیور عشق است و تو از تبار عاشقان... چه بصیر بود به آل علی ودشمنان آل علی حب وبغض اش را خالص کرد 5 محرم بود که همه ی فرزندن را به خدا سپرد وکوفه شهر ریا وتزویر را ترک کرد چه غیورانه باشمشیر سخن می گفت تو قلبهای سیاه وسرهای مغرور را می شکافی چه عاشقانه با4یار دیرین سوگند یاد ...

کربلا قصه ی غیور عشق است
و تو از تبار عاشقان…
چه بصیر بود به آل علی ودشمنان آل علی
حب وبغض اش را خالص کرد
۵ محرم بود که همه ی فرزندن را به خدا سپرد
وکوفه شهر ریا وتزویر را ترک کرد
چه غیورانه باشمشیر سخن می گفت
تو قلبهای سیاه وسرهای مغرور را می شکافی
چه عاشقانه با۴یار دیرین سوگند یاد کرد:
پیش پای امام جان خویش را فدا کنیم و تا آخرین نفس جز یا حسین نگویم
فریاد یاحسین او جهار ستون دشمن را می لرزاند
ودر آخر چه وفادارانه …آخرین سرود هستی اش یا حسین شد

پ ن:
- سلام بر حبشه بن قیس
- حبشه حدود ۳۹سال سن داشت در کوفه زندگی میکرد و۵محرم به امام پیوست؛ به گفته ی حنظله آخرین کلمه ای که از گلوی حبشه تراوید یاحسین بود
- پارسال این روزها بود از خودم می پرسیدم سال دیگه این موقع که خیلی از بچه ها نیستند کی هیئت خوابگاه رو می چرخونه؟ امشب که رفتم هیئت، خیلی ها رفته بودن وخیلی ها جای اونا رو گرفته بودن …مراسم شروع شده بود ، بچه ها جمع،دلها آماده وچایی داغ…انگار نوکرای ارباب رو خود ارباب جور میکنه…این جمله معروف بچه هیئتی ها اعتقاد شده بود ” کارِ ائمه ع هیچ وقت رو زمین نمی مونه”…فقط ممکنه نوکرا عوض شن وچه بدبخت نوکری که اسمش از لیست خط بخورد…
- چند روز پیش یکی از دنیا رفت…پارسال آخرین سال نوکری او بود…مطمئنم حسرت یک لحظه مراسم ارباب را دارد…خدایا درصدی از ثواب عزادری های ما رو برای جیره خورهای ارباب که الان دست شون کوتاست، بنویس..باشد که این ایام بیاید و ما هم نباشیم